افراز ملک مشاع

در خیلی از موارد بنا به دلایل مختلف دو یا چند نفر که به صورت مشترک صاحب یک ملک هستند، اقدام به افراز ملک مشاع می کنند.

دلایلی از جمله: فروش ملک، عدم هماهنگی و همکاری افراد با همدیگر، استقلال و غیره می تواند

مقدمات افراز ملک مشاعی را فراهم کند.

به همین دلیل و بنا بر نیازهای مختلف جامعه برای جلوگریری از مشکلات و حل قانونی این مشکل،

قانونگذار قوانین و شرایطی را برای این کار اختصاص داده است که در ادامه با هم به بررسی آن ها خواهیم پرداخت.

افراز به چه معنا است؟

افراز به معنای جداکردن چیزی از چیز دیگری می باشد و در واقع به معنی تفکیک و تقسیم چیزی مال هم می باشد.

به عبارتی دیگر می توان گفت که افراز یعنی جدا کردن سهم مشاع هر شریک یا شرکای ملک مشاع از حالت اشاعه.

بیشتر بخوانید: تصرفات شریک در مال مشاع

انواع افراز

در یک دسته بندی می توانیم افراز را به دو دسته: 1- افراز اجباری و 2- افراز به تراضی تقسیم کنیم:

افراز اجباری: به حالتی گفته می شود: که در آن شرکا با توجه به‌ حکم دادگاه و یا اداره ثبت مجبور به قبول مال مشاع شده باشند.

حکم دادگاه می تواند بر اساس خواسته یکی از شرکا یا به سایر دلایل قانونی باشد،

مثلا: در مواردی که ملکی به طور مشترک در تصرف اداره ای دولتی و شخص ثالثی باشد،

اداره مسکن و شهرشازی می تواند درخواست افراز ملک مشاع را بدهد.

در این حالت افراز صورت خواهد گرفت.

افراز به تراضی: به حالتی از افراز کفته می شود که شرکا به صورت توافقی اقدام به افراز ملک مشاع می کنند.

افراز مال مشاعی در چه صورتی امکان پذیر نیست؟

در کل می توان گفت: برای افراز ملک مشاعی به جز موارد زیر مانع دیگری وجود ندارد:

1- تقسیم به موجب قانون منع شده باشد.
2- شرکا در ضمن قرارداد شرط عدم تقسیم کرده باشند.
3- هر گاه تقسیم متضمن از مالیت افتادن مال یک یا چند نفر از شرکاء باشد تقسیم ممنوع است. (اجبار به تقسیمی که مشتمل بر ضرر باشد، نیز جایز نیست.)
4- در مورد این ملک سند مالکیت معارض وجود نداشته باشد.

نسبت به چنین ملکی تا زمانی که رفع تعارض نشده اقدام به افراز نخواهد شد.
5- تقسیم ملک از وقف جایز است ولی تقسیم موقوفه بین موقوف علیهم جایز نیست