مطالبات

مطالبات یکی از دعاوی رایج در دادگاه های ایران است . مبنای مطالبه ممکن است اسناد تجاری مانند چک ، قرارداد و یا اسناد عادی باشد.

اینگونه مطالبات فاقد وصف کیفری هستند و ذینفع می تواند از طریق اقامه دعوای حقوقی مطالبات خود را پیگیری نماید.

بنابر رویه موجود ذینفع می تواند برای مطالبات ناشی از قرارداد یا اسناد عادی درخواست توقیف اموال و یا ممنوع الخروج کردن بدهکار را درخواست نماید .

و چنانچه اموالیی از وی بدست نیامد ، خواهان می تواند با درخواست اعمال ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی بدهکار را جلب و روانه زندان نماید.

اصطلاح مطالبات حقوقی در موقعیت های مختلف حقوقی به کار میرود و ممکن است

معانی متفاوتی از ان اراده شود.

منظور از مطالبه حقوقی ،

کلیه تعهداتی است که به جهات و اسباب مختلف در جامعه برای اشخاص ایجاد می شود و

موجب شکل گیری رابطه وصول مطالبه حقوقی میان دو شخص می گردد .

همان طور که ذکر کردیم ، ایجاد نعهدات حقوقی میتواند اسباب متفاوتی داشته باشد .

گاهی این تعهدات در اثر برقراری یک رابطه حقوقی میان دو یا چند نفر ایجاد می شود و گاهی نیز

منشا ان هیچ گونه رابطه حقوقی ارادی و از پیش تعیین شده ای نمی باشد .

به دسته نخست تعهدات قراردادی و به دسته دوم تعهدات غیر قراردادی یا الزامات خارج قرارداد گفته می شود .

به عبارت دیگر ، تمام روابط اجتماعی که میان اشخاص جامعه برقرار می شود در مرحله اول

ماهیت حقوقی ندارد اما روابط اجتماعی غیر حقوقی می تواند به ایجاد اثار حقوقی منجر گردد .

در هر دو صورت تعهداتی برای فرد به وجود می اید که بر اساس ان تعهد ، شخص متعهد ملزم می گردد کاری را انجام دهد یا انجام کاری را ترک کند .

چشم پوشی از وصول مطالبه در تجارت مقدور نیست .

به همین دلیل به دنبال اموری پدید می ایند که اشخاص ثالثی با تسلط بر مناسبات موجود ،

حاضر به تصدی انها بوده و این اشخاص ثالث به تدریج به نهادهای ارائه

خدمات تخصصی تبدیل می شوند و با انعقاد قرارداد با طلبکار ، در مقابل دریافت مبلغی عهده-دار وصول مطالبه می گردند .